گروک هفت دقیقه نخست از نسخه تولیدشده با هوش مصنوعی «اودیسه» را منتشر کرد

به گزارش سیتنا، ماسک پیش‌تر به دلیل انتخاب بازیگران غیرسفیدپوست و تراجنسیتی در نسخه کریستوفر نولان از «اودیسه»، به‌شدت از این فیلم انتقاد کرده بود. نولان از بسیاری جهات نقطه مقابل ماسک محسوب می‌شود؛ درحالی‌که مدیرعامل اسپیس‌ایکس و تسلا از مراکز داده فضایی سخن می‌گوید و به‌طور مداوم محتوای تولیدشده با هوش مصنوعی منتشر می‌کند، نولان خود را فردی «بدبین به فناوری» توصیف کرده و گفته است پیش از ظهور هوش مصنوعی، هیچ فناوری‌ای ندیده بود که تا این اندازه با مخالفت عمومی مواجه شود.

نسخه نولان از «اودیسه» نیز از جلوه‌های بصری متعددی بهره برده است، اما ساخت آن بیش از هر چیز حاصل فیلم‌سازی عملی و میدانی بوده است؛ فیلم‌برداری این اثر در شش کشور انجام شده و هزاران نفر در گروه بازیگران و عوامل تولید آن حضور داشته‌اند. این فیلم پس از اکران در ماه ژوئیه، به موفقیتی چشمگیر در گیشه دست یافت، نمایش‌های آی‌مکس آن برای ماه‌ها با ظرفیت کامل برگزار شد و به یکی از گزینه‌های اصلی دریافت جوایز اسکار بعدی تبدیل شد.

اما درباره نسخه «اودیسه» تولیدشده با گروک که با همکاری استودیو واندر و به کارگردانی دو وُکر ساخته شده است، بهتر است مخاطبان خودشان آن را تماشا کنند.

تصاویر واقع‌گرایانه، اما بدون هنر و احساس

نویسنده تک‌کرانچ می‌نویسد که این نسخه برخلاف انتظارش از نظر بصری به‌شدت نامطلوب نیست و قطعاً از برخی ویدئوهای دیگری که ماسک اخیراً منتشر کرده، چشمگیرتر است. به گفته او، اگر از ماهیت این اثر اطلاع نداشت، ممکن بود در برخی لحظات تصور کند بازیگران واقعی در حال حرکت روی دریایی واقعی هستند.

بااین‌حال، او درباره میزان دقت تاریخی این اثر اظهارنظر قطعی نمی‌کند و می‌گوید ظاهراً در بازآفرینی داستان، برخی جزئیات تغییر کرده‌اند؛ چراکه هیچ‌یک از شخصیت‌ها به زبان یونانی باستان صحبت نمی‌کنند.

به نوشته این رسانه، همه شخصیت‌ها از رنگ پوستی برخوردارند که مورد تأیید ماسک است و راوی نیز با لهجه بریتانیایی صحبت می‌کند؛ لهجه‌ای که برای مخاطبان بازی‌های ویدئویی فانتزی یا حماسه‌های سینمایی متداول هالیوود در ۲۵ سال گذشته آشناست.

نویسنده معتقد است آنچه این تصاویر واقعاً کم دارند، حس هنری، الهام‌بخشی و جذابیت انسانی است. پیش‌زمینه داستان که از طریق صدای راوی روایت می‌شود، بیش از اندازه طولانی به نظر می‌رسد و سرانجام جای خود را به چهره‌های ریش‌دار متعددی می‌دهد که هرکدام دیالوگ‌هایی خشک و تصنعی را فریاد می‌زنند؛ دیالوگ‌هایی که باعث می‌شوند حتی جملات بحث‌برانگیز نسخه نولان، مانند «عصر برنز ما در حال فروپاشی است!»، به آثار شکسپیر شباهت پیدا کنند.

او اضافه می‌کند که برخی نماهای منفرد ممکن است بازآفرینی قابل‌قبولی از واقعیت باشند، اما این ویدئو در مجموع فاقد پویایی و جذابیت است و نمی‌تواند دلیلی برای علاقه‌مند شدن مخاطب به شخصیت‌ها یا اتفاقات روی پرده ایجاد کند.

نویسنده می‌گوید هنگام تماشای نسخه تقریباً سه‌ساعته نولان، هیچ مشکلی برای حفظ تمرکزش نداشته، اما در نسخه گروک، پیش از رسیدن به نیمه ویدئو، بی‌حوصله مرتب زمان باقی‌مانده را بررسی می‌کرده است. او در پایان می‌نویسد اگر این تصاویر میان‌پرده یک بازی ویدئویی بودند، دکمه «رد کردن» را می‌زد.

انتهای پیام