تاریخ سازی استارشیپ در سیزدهمین پرواز آزمایشی

به گزارش سیتنا، اسپیس‌ایکس بار دیگر با استارشیپ، غول راکتی خود، تاریخ‌سازی کرد. سیزدهمین پرواز آزمایشی این موشک که بلندترین و قدرتمندترین راکت جهان محسوب می‌شود، با دستاوردهای چشمگیری به پایان رسید و گامی بلند در جهت عملیاتی شدن این سامانه برداشت .

پرتابی که دو بار به تعویق افتاد
پس از لغو تلاش‌های قبلی در ۱۶ ژوئیه به دلیل نقص در شش موتور رپتور و سپس لغو برنامه در ۲۳ ژوئیه به دلیل شرایط نامساعد جوی ناشی از طوفان برتا، سرانجام پنجره پرتاب در ساعت ۶:۵۱ عصر به‌وقت منطقه زمانی شرقی آمریکا در روز جمعه ۲۴ ژوئیه گشوده شد . استارشیپ به‌عنوان نسخه جدید V3، از پایگاه فضایی استاربیس در تگزاس به فضا پرتاب شد .

استقرار ۲۰ ماهواره Starlink V3 برای نخستین بار
این مأموریت برخلاف آزمایشات قبلی که تنها محموله‌های شبیه‌سازی‌شده را حمل می‌کردند، با موفقیت ۲۰ ماهواره عملیاتی نسل جدید استارلینک V3 را در مدار قرار داد . این ماهواره‌ها که پهنای باند و سرعت بیشتری دارند، به مدت حدود ۲۰ دقیقه در فضا به آزمایش سیستم‌های داخلی از جمله آرایه‌های خورشیدی، آنتن‌های ارتباطی و اتصالات لیزری پرداختند . با توجه به اینکه مسیر پرواز زیرمداری بود، این ماهواره‌ها پس از انجام آزمایشات، در جو زمین سوختند و از بین رفتند .

موفقیت‌های چشمگیر و فرود نرم در اقیانوس هند
بخش بالایی استارشیپ که به تنهایی به ارتفاع یک ساختمان ۴۰ طبقه است ، پس از جدایی از بوستر، به موفقیت‌های مهمی دست یافت:

شکستن رکورد احتراق موتور در فضا: موتور رپتور این فضاپیما به مدت ۱۴ ثانیه در فضا روشن شد و طولانی‌ترین احتراق خود را در فضا ثبت کرد .

فرود نرم و تاریخی: برای اولین بار، بخش بالایی استارشیپ پس از ورود مجدد به جو، یک فرود «نرم» در اقیانوس هند انجام داد. برخلاف آزمایش‌های قبلی که با انفجار همراه بود، این بار فضاپیما سالم روی آب فرود آمد و اطلاعات تلهمتری را مخابره کرد . ایلان ماسک این رویداد را «نخستین بار» و سخنگوی اسپیس‌ایکس آن را «نرم‌ترین فرود استارشیپ در اقیانوس هند» توصیف کرد .

بوستر سوپر هوی با چالش مواجه شد
در حالی که بخش بالایی عملکرد درخشانی داشت، بوستر سوپر هوی که مسئولیت بازگشت به زمین را بر عهده داشت با مشکل مواجه شد. در زمان انجام «مانور فرود» (Landing Burn) در خلیج مکزیک، تنها ۵ موتور از ۱۳ موتور مورد نیاز روشن شدند که باعث شد بوستر با سرعت بیشتری از حد انتظار به آب برخورد کند .

اهمیت این مأموریت برای آینده
این پرواز گامی حیاتی برای اثبات قابلیت‌های استارشیپ محسوب می‌شود. استارشیپ نقشی کلیدی در برنامه‌های اسپیس‌ایکس برای توسعه شبکه استارلینک، پشتیبانی از مأموریت‌های سرنشین‌دار آرتمیس ناسا برای بازگشت به ماه و در نهایت اعزام انسان به مریخ ایفا خواهد کرد . با وجود چالش در بازگشت بوستر، موفقیت بی‌سابقه در استقرار محموله و فرود نرم بخش بالایی، سیزدهمین پرواز استارشیپ را به نقطه عطفی در مسیر ساخت یک سامانه پرتاب کاملاً قابل‌استفاده مجدد تبدیل کرده است .

انتهای پیام