۶۲ روز در خاموشی دیجیتال؛ وقتی قطع اینترنت، اقتصاد و امید را هم خاموش میکند
اکنون ۶۲ روز از قطعی اینترنت بینالملل در ایران میگذرد؛ ۶۲ روزی که فقط دسترسی به چند وبسایت و اپلیکیشن محدود نشده، بلکه جریان کسبوکار، آموزش، ارتباطات، تجارت و معیشت میلیونها نفر مختل شده است. خاموشی دیجیتال، دیگر یک اختلال فنی نیست؛ تصمیمی است که سایه سنگین آن بر اقتصاد، اعتماد عمومی و آینده افتاده است.
متن خبر
سارا استوار - خبرنگار سیتنا - ۶۲ روز است که ما از «جهان» جدا شدهایم، اما درد این جدایی فقط یک قطعی ساده نیست؛ این یک زخم عمیق بر پیکر کسب وکار، زندگی و معیشت مردم است.
- شصت و دومین روز از حبس خانگی تریدرها: جوانانی که شبهایشان را به امید ساختن فردایی بهتر با نمودارهای جهانی صبح میکردند، حالا ۶۲ روز است که با چشمانی سرخ، شاهد بر باد رفتن تلاشهای چندینسالهشان هستند. چه کسی پاسخگوی اشکی است که از استیصال بر گونهی یک نانآور خانه میلغزد؟
- شصت و دومین روز از سکوت ویترینهای مجازی: هزاران زن و مردی که تمام داراییشان یک صفحهی کوچک برای فروش دستسازههایشان بود، اکنون ۶۲ روز است که با سفرههایی خالی به سیمهای سرد اینترنت خیره ماندهاند. اقتصاد خرد این مردم، حقی است که نادیده گرفته شده است.
- شصت و دومین روز از دیوار بلند میان دانشجو و دانش: چطور میتوان از رشد علمی سخن گفت، وقتی محقق ما ۶۲ روز است که برای دسترسی به یک مقالهی ساده، پشت درهای بسته مانده؟ ما داریم نبوغ این مرز و بوم را در پیلهای از انزوا خفه میکنیم.
- شصت و دومین روز از دلتنگیهای فاصله افتاده: اینترنت برای بسیاری، نه یک سرگرمی، که تنها پل ارتباطی با عزیزانی است که فرسنگها دورند. ۶۲ روز است که آغوشهای مجازی هم از این مردم دریغ شده است.
خطاب به مسئولان: این سکوت، درمان هیچ دردی نیست!
مدیران تصمیمگیر! کلید این قفلهای بزرگ در دستان شماست؛
- امنیت با آرامش خاطر، تکمیل میشود: اگر میگویید این محدودیتها برای امنیت است، بدانید که «رضایت خاطر مردم» هم بخشی جداییناپذیر از امنیت است. با ادامه محدودیتهای اینترنتی، سفرهی مردم کوچک میشود.
- تبعیض، نمک بر زخمِ این ملت است: صحبت از «اینترنت طبقاتی» و دسترسیِ برگزیدگان، زیر سوال بردن عدالت است. مگر این مردم در برابر قانون برابر نیستند؟ چگونه است که عدهای در حاشیهی امن دسترسیاند و تودهی مردم در برهوت دیجیتال؟
- پاسخگویی صادقانه، کمترین حقِ شهروندی است: مردم را در بیخبری نگاه داشتن، دور از شأن مدیریت خردمندانه است. با گذشت ۶۲ روز، مردم با طیفی از مدیران دولتی مواجه اند که خود آنها هم منتقد تدام محدودیتهای اینترنتی هستند و طیفی دیگر از مدیران تصمیمگیر هم سکوت کرده اند.
آقایان! نگاهی به دستهای خالی و چشمهای نگران این مردم بیندازید. ۶۲ روز خاموشی دیجیتال ...
انتهای پیام
16035
لایک[137]
مطالب مرتبط
دیدگاهها
هیچ بسته اضافی نخرید فقط در حد نیاز خیلی ضروری بخرید
شکرتای بزرگ رو تحریم کنید
هیچ همراهی در هیچ طرح دولت نکنید و هرچی که گفت برعکسشو انجام بدین
حق شهروندی رو از گرفتن ما هیچ وظیفه ی شهروندی نداریم.
لطفا منشرکن
پنجه ی مریم رسته در شکاف صخره ای
این همه رنگ از کجا آورده ای تا بشکوفی
قطره قطره شکوفه از سر صخره ها گرد آورده ام
از گلبرگ های سرخ دستمالی بافته ام تا آفتاب هدیه کنم
پی خوشبختی همش صبح تا شب دویدم من
حتی یک آشنا یک آشنا ندیدم من
بگو آخر این سفر میرسم کجا
تو منو تنها نذار ای خدا خدا
شهر من آسمون آبی داره
روز روشن شب مهتابی دار
اگه رویای قشنگ شهر تو
بره دست از سر ما بر داره
آسمون اینجا خاکستریه
قصه هاش قصه ی دیو و پریه
آدما وقتی واسه هم ندارن
اینجا معلوم نمیشه کی به کیه
توی این شهر شلوغ یه آشنا کنارم نیست
حتی یه سرپناه واسه قلبه بیقرارم نیست
نمیتونم باشم از غصه ها جدا
تو منو تنها نذار ای خدا خدا
نه دیگه میگه اسباب کشیه
وقت جستن تو حوض نقاشیه
کی میدونه مقصد سفر کجاست
کی میدونه آخر قصه چیه قصه چیه
تو منو تنها نذار ای خدا خدا
فقط کاش اینترنت همه قطع بود نه فقط مردم عادی
منم تریدم داداش دارم نابود میشم
هیچ تلاشی برای تصال هم نمیکنن
سیتنا منتشر کن درد مردم را لطفا
بابا سیتنا تأیید کن
اونایی که باید وصل باشن از اولش وصلن بقیه هم مهم نیست هر چی شد شد
شاید یک چیپ ست در مغزت قرار بگیره وهمون بشه موبایل و همه وسایط الکترونیکی ات ....
30 سال پیش حتی در مخیله ما هم نمیگنجید که روی یک قطعه کوچک نیم سانت در یک سانت بشه 50 تا فیلم با بالاترین کیفیت جا داد ؟؟؟؟ ( فلش مموری )اگه به کسی میگفتیم بهمون شاید میخندید ؟؟؟
در آینده این سطرها و این پیامها به یادگار میمونه که چه بر سر ما مردم ایران آمد .
وقتی که خیلیها سیم سفید داشتند و نت پرو گرفتند ...
ما مردم عادی محروم از نت بودیم ... سیم سفیدها اکثر سلبریتیها و کسانی بودند که با پول همین مردم به ثروتهای چند صد میلیاردی رسیدند ... و سوار بر خودروهای چند ده میلیاردی اشان به ریش ما مردم عادی خندیدند و خندیدند و خندیدند و خندیدند و تمسخرمان کردند .
اینم آخرین کامنتم اینجاس
مسئولین خودشون نمیخوان صدای مارو بشنون و کاری کنن برا همینه که سکوت کردن وگرنه میدونن چه ضربه هایی به مردم بیچاره زدن
٢- از فروشگاه های اینترنتی بزرگ و معروف خرید نکنید
٣-نت پرو نخرید
اکر اینکارها را میکنید منتظر وصل اینترنت نباشید
خلاص
و ضررش به اندازه ای هست که بتونه اپراتور رو نیمه ورشکست بکنه
خوب بابا ما که بیکار شدیم چه جوری مخارج زندگیمونو تامین کنیم آخه؟؟!!
الان 2 3 روزه که جدا دارم به فکر و مهاجرت به یک کشور همسایه رو میکنم که حداقل نت داشته باشه و بتونیم به کار و زندگیمون برسیم ....
انگار اصلا کار و زندگی ما برای مسئولان کشور مهم نیست ؟
اونوقت دراند نت پرو میدهند و به چهارتا سلبریتی و ورزشکار سیم سفید ؟؟؟
فکر کن زور داره کارت گیره وبشدت به نت نیاز داری و در دسترس نیست بعد یک هنرپیشه که کمدی های در پیتی بازی میکنه دار ول میچرخه تو نت و اینترنت سفید داره ؟
یا مثلا یک خواننده درجه 3 پاپ نت سفید داره و تازه مردم رو هم نصیحت میکنند ؟؟؟؟؟؟
این اسمش عدالته ؟ این اسمش چیه ؟
خدایا فقط به تو پناه میبریم خودت به داد ما برس .
چه گناهی کردیم که جوونیمون اینطوری داره حروم میشه ؟!
خاموشی دیجیتال نه ،زندان دیجیتال
عزیزان همانطور که موقع وصل بودن اینترنت ما نمیومدیم اینجا اخبار بخونیم ،اوناییم که اینترنتو قطع کردن ،نمیان اینجا کامنتای مارو بخونن چون خودشون دارن از اینترنت طبقاتی استفاده میکنن
باید یه فکر دیگه و اساسی کرد برا گرفتن حقمون
افزودن دیدگاه جدید